با تو اي سنگين ساكت!
ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٢/۱  کلمات کلیدی:


بيم از هبوط نيست
كه ما را طلسم سيب
از بوي تند توطئه غافل نمي كند.

********************

مي نويسم اسم خود را رويِ ديوان سكوت
رويِ ديــوان غزلــهاي پــريشان سكوت
مثل پنهان گريه اي شبهاي شعرم بي صداست
بي صداتر از نفــوذ روحِ پنهان سكوت .
اختناقي در پس پشت‎ِصدايم قايم‎است
گر زبان را كرده ام سردرگريبان سكوت.
صدقناري خون ميان ساقه‎هايم لخته بست
لخته ازدرجازدن درحجم گلدان سكوت.
بيت آخر اولين حرف خودم را ميزنم
با تو اي سنگين ساكت!اي زمستان سكوت؛
بين عادتهاي مردم گم نخواهم شد اگر
دست سردم را بگيري در خيابان سكوت…

فرهاد صفريان