در گوش ما نمی رود اين پند مند ها
ساعت ٢:٥٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٥/٢٥  کلمات کلیدی:

 

 

 

آميخته ست نوش تو با نيشخند ها

تا دور باشد از تن بکـــــرت گزند ها

 

ای«مه لقا» ی عصر مدرنيته مانده اند

در حل پيـچ زلف تو انديشـــــمند ها

 

تا چشم بدبه تو نرسددود کرده است

جنگل برای برکه ی چشمت سپند ها

 

آرش نشسته بين دو ابروت با کمان

بهــرام زير روســـری ات با کمند ها

 

شيرين لب!از طواف تنت دل نمی کنند

مثل مگــس که ازحـــرم حبه قند ها

 

وقتی گل از تمشک لبت باز می شود

افسرده می شوند تمـــام لوند ها

 

غزاله ! گاه پشت ســــرت را نگاه کن

در حســــرت تو اند تمام سـمند ها

 

« گويند رمز عشق نگوييد و نشنويد »

در گوش ما نمی رود اين پند مند ها

 

ما نيز عاشقيم و سرافکنده پيش عقل

اين ها همه فدای سر قد بلند ها