خرگوش سفيد

                                   

                   

                    مه بسته ،  تمام راه بر سينهء کوه<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                    انگار نشسته آه ،  برسيـــنهء کوه

                    سگهای شکار،خسته در دامن دشت

                    خرگوش سفيد ماه ، بر سينه ء کوه      

                                            

                                              ***

 

                   من بودم و آن غــزال گلپوش سفيــد

                      با آن سر و سينه‎و بر و دوش سفيد

                   ديدند  عقاب می شوم ،  لرزيدند

                  برسينهء برفی اش دو خرگوش سفيد

 

                                            ***

 

                     مانند کبــوتران پــرپــــر رفتيـم

                     باپای دل آمديم و با سر رفتيــم

                     ما مثل نسيميم که در بستر تو

                     از پنجـــره آمديم و از در رفتيــم.

 

                                     

                                 رباعی ها از بيژن ارژن

 

                                   

                  

                   آبی بپوش وقت عــزا هم بــرای من

                   خندان بيا به بدرقه ام ،  پابه پای من

                   هرچند ،  تو که کوه دماوند نيستی

                   تا نشکنی درون خودت در هوای من

                   روزی که می برند مرا روی دستــها

                  دنبال دست توست فقط چشمهای من

                  حتی نخوان زدفتر شـــــعرم حکايتی

                  تا در دل تو هيــچ نیـفتـــد بــلای من

                  نذری بکن که آتش دوزخ نســــوزدم

                  يک آسمان پرنده رها کن به جای من!

 

                                شيدا شيرزاد

 

                                      

/ 59 نظر / 29 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ابراهیم اسماعیلی

سلام.خسته نباشید

قاصدك سوخته

ای بابا ... کمبود محبت گفتيم ... در دهر وفا نبود هرگز //// يا بود به بخت ما کنون نيست ... يکی به داد ما برسه ...

برفی

سلام آقا فری وبلاگ قشنگــــــــــــــــــــه ............

قاصدك سوخته

آدم يه دوست مثل تو داشته باشه ديگه به دشمن نياز پيدا نمی کنه ... با اين حال : « هزار دشمنم ار می کنند قصد هلاک /////// گرم تو دوستی از دشمنان ندارم باک » در ضمن اين نشون می ده که زمان حافظ و سعدی هم باک و بنزين بوده !!!!

مرتضی

سلام فرهاد جان... کارهای ارژن که هميشه قشنگ است و غزل هم چسبيد... عزت زياد

مهران

سلام. خیلی وقت بود که به هیچ کس سر نزده بودم. اوووووووه! چه خوشگلتر شده اینجا. می بینم که حسابی مشغولی. خدا را شکر. موفق باشی و با دوست.

رضا-ك

سلام فرهاد جون.......بازم ميام

sani

سلام آق فری آسه می يای آسه می ری ! احوالات؟

جهان

سلام ... حال شما و.. اقا ما جمعه ميريم کوه خوشحال ميشيم در خدمتتون باشيم . بروبچه ها را راه بينداز بيا با ما بريم