يادی از بهراميان عزيز!

سلام.اول: اينکه چند روز پيش به واسطه جشنواره طوبی آقای بيابانکی را زيارت کرديم و غزل قشنگی که خواند چنان مردم را تحت تاثير قرار داد که من باز به بيراهه رفتن غزل در چند سال اخير يقين پيدا کردم؛غزلی که آقای بيابانکی خواند با اينکه از لحاظ ادبی کاملا در سطح بالايی بود اما با مردم عادی هم که چيزی از صناعات ادبی و...نميدانند به خوبی ارتباط برقرار کرد.دوم: دوستی غزلی از آقاي بهراميان خواند که من بسيار تحت تاثير قرار گرفتم ، اولين كارم اين بود كه به وبلاگش سر بزنم بعد هم هر چي زنگ زدم تا شعر جديدتری بگيرم ؛ موبايل بودو همان پيغام هميشگی كه می بايست قيدش را بزنم .اين سه غزل را از اين عزيز بخوانيد و اگر برای بعضی از دوستان تكراری است پيشاپيش عذرخواهی می كنم.

hruler02-4.gif
 
دخترک همیشه توی دفترش دو خانه می کشید
زیر ســـقف هر دو خانه چند آشیانه می کشید

هفت هشت هفت هشت تا کلاغ پیر سوخته
توی آســمان لاجــــورد بی کــرانه می کشید

نقطه‌نقطه‌نقطه می‌گذاشت‌صحن پای حوض را
با مداد خود برای جوجه آب و دانه می کشید

بعد کوه ،" بعد لکه های پشت کوه"بعد رعد
روی گرده ی کبـــود ابر تازیانه می کشـــــید

یک تبـــر که زیر سایه ی بلوط تر لمیــــده بود
هی برای آن درخت پیرشاخ و شانه می کشید

دود می وزید سمت هر کجا که باد پشت بام
دود سرد آتشی که در دلش زبانه می کشید

آفــــــریدگار این جــــهان زرد خط خطی ولی
هیـــــچ گاه توی بهت دفترش خدا نمی کشید

یا خدا نبــود یا خدا پرنــــده بود ســیب و بود
هرچه‌بود بی نشانه بود و بی‌نشانه‌می کشید

آن دو خانه آن دریچه های بسته اتفاق بود
گل پــــــری خوب قصه بچــــه ی طلاق بود

گل پری بلـــــــد نبود توی ابر ماه می کشید
راه سمت خانه را همیشه اشتباه می کشید

خود گناه چشم مهربان میشی اش نبود اگر
گرگ تیر خورده را همیشه بی پناه می کشید

او مرا - مرا که آن " یکی نبود قصه " نیستم
توی یک لباس نقطه چین راه راه می کشید

***
" بعد ، بعد چند سال ، چند سال بعدتر هنوز"
خانه را میان یک دو هاله ی سیاه می کشید

دور شاخه های مرده ی بلوط پیر می دوید
بعد می نشست و خسته از ته دل آه می کشید

 hruler02-4.gif

گاري سيــب فروش ســر ميدان افتاد
مــرد از جاذبه در بهــــت خيابان افتاد

سيبها ريخت كه از مرد نماند چيزي
جوي پرشد كه دو سر عايله در آن افتاد

بعد از آن كوچه نديدش به گمانم آن مرد
يك دو ماهي به همين جرم به زندان افتاد

يا نه مثل همه ي مردم شيدا شايد
گذرش بر حرم شاه – شهيدان افتاد

گره مشكل او دســت خدا باز نشد
كار او باز به يك مشت مسلمان افتاد

او كه عاشقتر از آن بود كه دانا باشد
سر و كارش به همين مردم نادان افتاد

غم نان/كاش بداني غم نان يعني چه
يعني آدم به تب گندم از ايمان افتاد

آدم‌آن روز كه دستش به‌دهانش نرسيد
از خدا دست كشيد و پي شيطان افتاد
*
... و شب بعد زمين مرده ي او را بلعيد
جسدش در حرم شاه – شهيدان افتاد

گله آرام مــيان شب عريان خوابيد
زخم چون گرگ به جان ني چوپان افتاد:

لا لالا برگ گلم! شاخه ي بيدم لالا
يوسفم دست كدوم گرگ بيابان افتاد
*
برف چون حوله‌اي آرام وسبكبال‌وسپيد
گرم روي تن عريان زمستان افتاد

برف باريد كه از مـــرد نمـــــاند چيزي
شاعري باز پي قافيــــــه ي نان افتاد

hruler02-4.gif

يک غزل گفتــــه ام مثل يک سيـــب با رديف بيفتد بیفتد
شايد اين شعــر بی مايه باشـــد شايد اين قافيه بد بیفتد

من‌ولی‌امتحان کردم امشب آسمان‌ريسمان کردم‌امشب
شايد اين شعر بی مايه روزی دست يک روح مرتد بيفتد

من ولی درپی يک‌سوالم:اين که پايان‌اين ماجرا چيست؟
اين که آخر چرا مـــــرگ بايد روی يک خط ممتد بيفتد؟

شعله بايد بر انگيزم ازخويش دار بايد بياويزم از خويش
تا کی آخر در آيينــــــه چشمـــم بر نگاهی مردد بيفتد

بر لب بام خورشيــــــد بوديم بر لب بام خورشيدآری
بر لب بام خورشيـــــد ناگاه ماه در پايــــت آمد بيــــفتد

اشک بر سطر لبخند افتاد خواندم از گونه های تو در باد
سيب يک لحظه يک اتفاق است اتفاقی که بايد بيفتد

اتفاقی شبيه‌شکستن خلسه ای مثل ازخود گسستن
اتفاقی که امروز... فردا... يا نه هر لحظه شايد بيفتد

خيز ودر شهر غوغا کن آزر! آتشی تازه بر پا کن آزر!
رفته است آن تبر دار ديــــروز پای بتهای معبد بيفتد

موج بايد برانگـــــــيزی از من ماه بايد بـــياويزی از من
موج يا ماه تا نبـــــض دريا يک دم از جذر و از مد بيفتد

*****
مرگ طنزی فصيح است‌آری بايد از عمق‌جان خواند وخنديد
گرچه اين شعر بی مايه باشد گرچه اين قافيه بد بيفتد .

دکتر محمدحسين بهراميان

/ 68 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
amirmarzban

سر خم می سلامت ...شکند اگر سبويی....اره داداش...يا عشق

محسن استوار

سلام/ انتخاب های بجا و زیبایی بود گرچه قبلا تو وبلاگ آقای بهرامیان دیده بودم ولی بازم خوندمش ضمنا مزدشت به روز شد/ منتظر حضور شما هستم/ یا حق

علی پروازیان

سلام ... مطالبت را مطالعه کردم ... در ضمن به روزم ومنتظر تو دوست عزیز(حق نگهدار)

hamed, nasle sabz

اقا فرهاد دلکمون خيلی برات تنگ شده بود...

مهيار

سلام آقا فری....شرمنده که نيستيم و عرض ادب نمی کنيم...از شعر دومی بيشتر لذت برديم....راستی آقا فری ما در حال جمع آوری مطلب برای بخشی از يک مجله هستيم که عنوان آن همنام وبلاگ شماست.خواستم ببينم می تونم از شما برای چاپ اشعار در اون مجله داخل دانشگاهی اجازه بگيرم تا بچه هايی هم که وبگرد نيستن از اين غزلهای زيبا لذت ببرن؟

tina shadan

سلام.بسيار زيبا بود.من بار اول هست اومدم به وبلاگ شما.اگه اجازه بدين لينک شما را در وبلاگم قرار بدهم.منتظر جواب شما هستم

فریده

سلااااااااااااااااام... ميخونم... خوشم مياد هر وقت ميام به روزی! من هم به روزم! و منتظر...

عليرضا بديع

سلام عمو فرهاد . از آن سه نقطه ای که در ادامه ی حرف هايت گذاستی معلوم است که غزلم چنگی به دلت ... از شعر های آقای بهراميان هم که مثل هميشه لذت بردم . منتظر شما و دوستان هستم ...

سنجری

سلام ... به آنچه می اندیشی من نیز می اندیشم و گمان دارم بیابانکی و بهرامیان و چند تنی دیگر همان اند که باید باشند و اما هستند دیگرانی که من و تو می شناسیم .. و می توانند اما ... نمی خواهند... در لذت بردن از این غزلها مشترکیم ...